ژان ميشل ژار در 24 آگوست 1948 در ليون فرانسه به دنيا آمد. او در محيطي موسيقي پرور رشد نمود چرا كه والدين وي پسرشان را از سالهاي كودكي به آموزش موسيقي تشويق نمودند. در طول سالهاي نوجواني ژان به نوازندگي و مطالعه درباره سبكهاي مختلف موسيقي مشغول بود ، اما نقطه عطف فعاليتهاي او وقتي شكل گرفت در سال 1968 موسيقي الكترونيك را كشف كرد.
ژان خيلي زود به يك متخصص در زمينه موسيقي الكتروآگوستيك تبديل شد و به سرعت خود را به يك حرفه اي در زمينه تركيب نواها و آهنگسازي اين سبك تبديل نمود. درسالهاي نخستين دهه 70 او تقريبا خود را به عنوان يك موسيقيدان سرشناس در فرانسه معرفي نمود و در سال 71 نخستين آلبومش را با نام La Cage وارد بازار كرد كه شامل نخستين تركيبهاي الكترو اگوستيك او بود. در همان سال او از سوي خانه اپراي پاريس ژان مسئول آهنگسازي براي باله AOR شد و اين اولين باري بود كه خانه اپرا از موسيقي الكتروآگوستيك براي اوپرا خود استفاده ميكرد. در سال 1976 وي آلبوم Oxygen را عرضه كرد كه نظر جهانيان را به سوي او برگردانيد و با شكستن فروش خارجي فرانسه او از يك چهره ناشناس به يك فوق ستاره جهاني تبديل شد.
ژان در تاريخ 14 جولاي 1979 نخستين كنسرت خود را در پاريس به اجرا درآورد كه استقبال يك ميليون نفري از آن شد تا نام وي در كتاب ركوردهاي گينس به ثبت برسد.

جان لنون خواننده و نوازنده بزرگ انگليسي ، فعال سياسي و يكي از بزرگترين طرفداران حقوق بشر متولد 1940 در ليورپول انگلستان بود و در 1980 در امريكا به ضرب گلوله به طرز وحشيانه اي توسط شخصي به اسم Chapman به قتل رسيد. او با شليك 4 گلوله از پشت لنون را كشت و در عين ناباوري تنها به 20 سال زندان محكوم شد.

جان لنون در دوران نوجواني و جواني به علت هوش نه چندان بالا موفق به تحصيل در هيچ مقطع علمي معتبري نشد و تنها توانست به كمك مدير مدرسه و حمايت خاله اش به دانشگاه هنر ليورپول برود.
او پس از ورود به گروه Beatles و قرار گرفتن در كنار McCartney با اشعار تاثير گذارش و طرز بيان ويژه به شهرت رسيد. او نوازنده اي نيمه حرفه اي بود اما در هماهنگ كردن اشعار با قطعات موسيقي براستي استاد بود. وي همراه با Paul McCartney در طول حدود 13 سال حضورش در Beatles آهنگهاي جاوداني را همچون Love Me Do و She Loves You را ساخت و باعث شد سالها Beatles به عنوان برترين گروه Rock تاريخ موسيقي جهان برشمرده شود. او در سپتامبر 1969 Beatles را ترك كرد و به كار تكنوازي روي آورد و در آنجا هم موفق بود.

وي زماني كه به كمك همسر دومش Yoko Ono قطعه مشهور Give Peace A Chance را ساخت به نهايت شهرت در سرتاسر دنيا رسيد. اين قطعه در اعتراض به جنگ ساخته شده بود و در روز دومين اخطار به دولت ويتنام توسط 250 هزار نفر از مردم در يك راهپيمايي به طور همصدا خوانده شد و احتمالا منظره اي با شكوه را به وجود آورده.

او يك معتاد به مواد مخدر بزرگ نيز بود. وي در ابتدا زماني كه درBeatles  بود مصرف را شروع كرد و تقريبا 5 برابر Paul McCartney مواد مصرف ميكرد. اين مواد شامل انواع شاهدانه و ديگر موارد تدخيني سبك بود. بعدها مصرف LSD و هروئين و ... براي او معمول شده بود. البته به علت ثروت زياد خودش و همسرش مي توانست تا حدي خود را سرپا نگاه دارد .

او جوايز زيادي را در دوران زندگي خود در يافت كرده. انواع جوايز British Awards ، Grammy ، Rolling Stone بعضي از آنها هستند. او تا به امروز هميشه جزو خواننده هاي ماندگار بوده است. اگر اشتباه نكنم او هنوز هم پر درامدترين مرده جهان است و هرساله بخشي از دست نوشته ها ، موسيقيها يا خاطرات او توسط خانواده اش منتشر مي شود و به خوبي به فروش مي رسد.

جان لنون بيشتر شهرتش را به علت فعاليت سياسيش و همكاري با Hippie ها بدست آورد و در نظر مردم تشنه به صلح امريكا و انگلستان بزرگ جلوه كرد و در ارتباط با موسيقي حرف زيادي براي گفتن ندارد پس اجازه دهيد مطلب را به اتمام برسانيم.

درود ؛

مارك نافلر گيتاريست برجسته گروه Dire Straits متولد 1949 در گلاسكو ي اسكاتلند است. او با همكاري برادرش David باند Dire Straits را تشكيل داد و پس از كسب شهرت و ثروت فراوان در سال 1995 گروه را رسما مختل كرد تا طرفداران پس از آن با خاطرات و اثار بي نظير ساخته شده به دست آنها زندگي كنند.

وي پس از آن به ساخت آثار تكنوازي خود پرداخت و تا به امروز 5 آلبوم Studio از خود منتشر كرده است. وي هميشه تلاش داشته تا موسيقي خود را به سبك Celtic Rock و Country-Blues بسازد. او در طي دوران زندگي هنري خود با كساني چون Chet Atkins و Bob Dylan و Eric Clapton و ... همكاري داشته است. مهارت او در نواخت گيتار بسيار عالي و  دلنشين است. وي چپ دست است ولي هميشه با دست رات پيك مي زند، در واقع او هيچگاه از پيكهاي معمولي استفاده نمي كند. او از نوعي FingerPick استفاده مي كند كه ClawHammer ناميده مي شود و روي ناخن دست سوار مي شود. گيتاريستها معمولا از آن براي گيتارهاي كلاسيك و بيس استفاده مي كنند ولي او براي لرزش Stringهاي انواع الكتريك نيز بهره مي برد . گاهي هم تنها از انگشتان خود كه كاملا مرتب و بدون ناخن اضافي هستند استفاده مي كند. در واقع همين مساله باعث شده كه صداي خروجي بسيار نرم و دلنشين باشد.

او در رتبه بندي مجله Rolling Stone هميشه زير 30 بوده است.
گيتارهاي مورد علاقه او سري هاي مختلف Fender هستند البته گاهي از گيتارهاي ديگري نيز استفاده كرده است.
جوايزي كه او تا به امروز كسب كرده است بسيار متعدد است؛ او همراه با Dire Straits و بصورت Solo چندين بار جايزه Grammy را دريافت كرده يا نامزد دريافت آن شده است. همچنين او از خانواده سلطنتي انگلستان نشان افتخار دريافت كرده است. همچنين دانشمندان علم جانورشناسي باستاني نام گونه اي از دايناسور را به افتخار او Masiakasaurus knopfleri گذاشته اند !

او در سال 1993 از دانشگاه New Castle و در سال 2007 از دانشگاه موسيقي Sunderland دكتراي افتخاري موسيقي دريافت كرده كه انصافا به حق بوده و مثل دكترا گرفتن بعضي ها نيست.
او در سايت Fender به عنوان بهره ور لايق سري فندر معرفي شده است.

در آخر همچون هميشه تهيه Archive كارهاي Solo و همراهي با Dire Straits را به شما پيشنهاد مي كنم.
همچنين مشاهده كنسرت A Night In London را به شما توصيه اكيد مي كنم.

برآن شدم که دانلود آخرین آلبوم تکنوازی IommI را برای شما آسانتر کنم.
امیدوارم لذت ببرید.

Dopamine
Wasted Again
Saviour Of The Real
Resolution Song
Grace
Deep Inside The Shell
? What You Are Livin' For
Face Your Fear
The Spell
I Go Insane

 Ennio Morricone متولد 1928 در ايتالياست. او از بزرگترين موسيقيدانان ايتاليا و البته جهان به حساب مي آيد.

او سازنده شاهكار بي همتاي Chi Mai است كه از همه كانالهاي تلويزيوني داخلي و خارجي براي هر مناسبتي پخش مي شود ، حتما شنيده ايد.
شهرت او به علت ساخت موسيقي براي فيلمهاي متعدد است البته او به طور جدا البومهاي ديگري نيز منتشر كرده است. وي در ابتداي كارش به سبك پاپ نيز اثاري را ارائه كرد كه بسيار مشهور هستند و هنوز هم در بين ايتالياييها محبوب است. مثلا در سال 1966 موسيقي به نام  Se telefonando را ساخت كه يك خواننده هموطن او به نام Mina آن را اجرا كرد.
عمده كارهاي او در سبك كلاسيك مدرن و مدرن سيمفونيك است. از جمله فيلمهايي كه او نقش آهنگساز را در آن برعهده داشته مي توان به خوب، بد، زشت ؛ روزي روزگاري در غرب ؛ لوليتا ؛ تسخيرناپذيران و بسياري ديگر اشاره كرد. در مجموع او براي بيش از 500 اثر سينمايي و تلويزيوني موسيقي ساخته و شايد به همين تعداد جايزه برده يا نامزد دريافت جايزده گشته است !
در ارتباط با نوازندگي ؛ ساز تخصصي او ترومپت است و از 9 سالگي تحت تاثير پدرش و به تقليد از او به يادگيري پرداخت. از 12 سالگي وارد هنرستان موسيقي شد. در آن زمان به علت جنگ جهاني دوم اوضاع مساعد نبود و او مجبور شد به جاي يك دوره 4 ساله در عرض 2 سال تحصيلات خود را به پايان برساند. به گفته خودش وي در آن زمان به دليل وضع نامناسب مجبور به تحمل مشقت هاي فراوان مثل گرسنگي طولاني مدت شد و مرگ بسياري از هموطناش را شاهد بوده كه از همين صحنه ها براي ساخت قطعات خود الهام گرفته است.

وي پس از سال 2001 مشغول به برگزاري تورهاي دور دنيا شد كه بسيار با شكوه برگزار مي شود. اين تورها با همراهي اركستر سيمفونيك رم به انجام مي رسد. تور دور دنيا وي به مناسبت 75 سالگرد تولدش را مشاهده كرده ام و توصيه مي كنم حتما ببينيد.
او هم اكنون در آستانه 80 سالگي همچنان فعاليت مي كند و اميدوارم سالهاي بسيار ديگر نيز در سلامتي بماند.

رابرت فريپ متولد 1946 در انگلستان است (62 ساله) و درسال 1965 گروه متفاوت King Crimson را پايه گذاري كرد.
او از ابتداي فعاليتش تا به امروز هميشه در ليست 100 گيتاريست برتر بوده است. او هميشه به دنبال تغيير و تحول بوده و در اين راه اعضاي گروه را مرتبا تعويض كرده است. رفتار او كاملا نشان دهنده آن است كه فردي خشك و ديكتاتور است و به اعضاي ديگر گروه اجازه اظهار نظر نمي دهد ولي خودش اين موضوع را نپذيرفته و جالب اينكه براي تاييد حرف خود آزادي اعضا در انتخاب Brand سازهاي خود را مثال زده است !!!
با اين حال وي به علت كارهاي بي نظير خود راهي براي انتقاد باقي نمي گذارد.
شعري را كه در پست قبل قرار دادم و آهنگ بي نظيرش از ساخته هاي او در آلبوم آخر گروه در سال 2003 است.
ايشان سبك فعاليت خود را هميشه Progressive Rock قرار داده است اما در هر آلبوم اثراتي از سبكهاي مختلف ديگر نيز به آن اضافه مي كند تا هميشه نوآور باشد.
او در سرتاسر انگلستان و آمريكا و حتي تمام دنيا شهرت دارد. او فردي بسيار با اعتبار و محترم به حساب مي آيد.
تا به امروز براي فيلمها ، مراسم ، پروژه هاي بسياري موسيقي ساخته  و با گيتاريستهاي نام آوري چون Joe Satriani و Steve Vai همكاري كرده. در سال 2004 به اين دو نفر افتخار داده و در كنارشان در مراسم G3 گيتار زد ؛ براي شركت مايكروسافت موسيقي هاي جديد ويندوز ويستا را ساخت و بسيار كارهاي ديگر.
رابرت در سال 1984 درجه استادي را از ASCE دريافت كرد و از آن زمان به تدريس نيز مي‌پردازد. او يك فرد چپ دست است ولي هميشه با دست راست گيتار ميزند. يك نكته جالب ديگر AlbumCover هاي گروه است كه خيلي متفاوت و پرمعناست.
او هيچگاه به دنبال كسب درامد از راه موسيقي نبوده و تنها به دنبال ساخت آثاري جاودان بوده است. در سال 1981 بالاخره توانست كسي را كه از نظر اخلاق و رفتار به خودش شبيه باشد پيدا كند و دونفري بار سنگين موسيقي Progressive را حمل كنند البته درست نيست كه فعاليت باندهايي مثل RUSH را ناديده بگيريم. Adrian Belew (آدريان بلو) در 1981 به عنوان Soloman به گروه پيوست و در كنار رابرت مسير گروه را تقريبا تغيير داد.
در آخر طيق معمول توصيه مي كنم Archive موسيقي گروه را كه تقريبا كمياب است تهيه كرده و از ابتدا و با حوصله به آن گوش فرا دهيد تا تفاوت موسيقي هر آلبوم را حس كنيد.