امروز يك مطلب ويژه براي شما مي نويسم.
Rockin’ In The Free World را احتمالا همه ي شما شنيده ايد. اين آهنگ در دهه 80 توسط خواننده افسانه اي موسيقي راك كه خود من بسيار دوستش دارم يعني Neil Young نوشته شد. درباره ايشان قبلا مفصل نوشته ام. اين آهنگ يك قطعه اعتراضي بي نقص است.

اما اين كه چطور شد آقاي Young اين آهنگ را نوشتند بدين شكل است : در طي يكي از تورهاي جهاني در 1989 ايشان در يكي از روزنامه ها عكسي از مراسم تدفين آقاي خميني مي بينند. چيزي كه ايشان رو تحت تاثير قرار مي دهد غم و اندوه ، و عصبانيت شديد مردم بود كه پرچم امريكا رو مي سوزاندند و شعار مي دادند. در اين حين ايشان (به گفته خودش) تاسف عميقي مي خورد كه چرا با وجود مشكلات سياسي و اجتماعي فراواني كه در كشورش وجود دارد ، دولتمردان به مسائل سياسي كشور هاي ديگر دخالت مي كنند. پس تصميم گرفت با نوشتن اين آهنگ اعتراض خود را به رئيس جمهور وقت اعلام دارد.

Rockin’ In The Free World آنقدر مشهور شد كه تقريبا همه موزيسين ها، رسمي يا غير رسمي آن را كاور كرده اند و به آن افتخار مي كنند. Pearl Jam ، Maroon5 ، Jon Bon Jovi ، Joe Satriani بعضي از مشهور ترينها هستند. اين آهنگ 214 اُمين موزيك برتر جهان در همه سبكها و در تمام زمانهاست.

در زير Lyric ساده آن را قرار مي دهم. نيازي به ترجمه ندارد به راحتي متوجه آن مي شويد :

There's colors on the street
Red, white and blue
People shufflin' their feet
People sleepin' in their shoes
But there's a warnin' sign
on the road ahead
There's a lot of people sayin'
we'd be better off dead
Don't feel like Satan,
but I am to them
So I try to forget it,
any way I can.

Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world
Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world.

I see a woman in the night
With a baby in her hand
Under an old street light
Near a garbage can
Now she puts the kid away,
and she's gone to get a hit
She hates her life,
and what she's done to it
There's one more kid
that will never go to school
Never get to fall in love,
never get to be cool.

Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world
Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world.

We got a thousand points of light
For the homeless man
We got a kinder, gentler, Machine gun hand
We got department stores and toilet paper
Got styrofoam boxes for the ozone layer
Got a man of the people, says keep hope alive
Got fuel to burn,
got roads to drive.

Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world
Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world.

اينگواي يكي از گيتاريستهاي مورد علاقه شخص من و بسياري از گيتاريستهاي جهان است. وي به نسبت سنش شهرت و پيشرفت خوبي دارد. او متولد سال 1963 در استكهلم است. اينگواي از ده سالگي به گيتار علاقه مند شد و خيلي سريع پيشرفت كرد. او در نواختن انواع Bass ، KeyBoard ، Cello و بالاخره Eguitar متخصص است. طبق گفته خودش وي وقتي آخرين اجراي Jimi Hendrix را ديد به گيتار علاقه مند شد و با مرگ Jimi ، اينگواي گيتاريست به دنيا آمد. وي خود را پيروي اساتيدي چون Alex Lifeson ، Brian May ، Ritchie “The King” Blackmore و البته Steve Hackett مي داند. او در 1988 توسط شركت گيتار فندر پس از Eric Clapton به عنوان دومين بهره ور لايق سري Stratocaster معرفي شد چون هرگز به جز اين مدل از گيتار ديگري استفاده نمي كند.

اينگواي مبتكر سبك Neo Classical Metal است. وي صداي خشن و دلنشيني دارد كه البته هيچ گاه شخصاً مسئوليت Vocal را نپذيرفته است. آخرين بار در آلبوم Perpetual Flames از Ripper خواننده سابق Judas استفاده كرد كه كمي خسته كننده است. به فاصله كمتر از يك سال او آلبوم ديگري را تحت عنوان Angels Of Love ارائه نمود كه عالي است. Angels Of Love شامل ده قطعه است كه همگي Instrumental هستند و بسيار ملايم.
در مجموع او تا به امروز 17 آلبوم استوديو منتشر ساخته كه همگي عالي هستند. تهيه Full Archive او ساده نيست اما ممكن است و واجب !

درود ؛

براي اولين بار در وبلاگم راجع به يك موزيسين ايراني صحبت مي كنم.
سياوش قميشي زاده اهواز در ايران است. اما خيلي زود وارد تهران مي شود، به موسيقي علاقمند مي‌شود ، درس را رها مي كند و به يادگيري اين هنر مي پردازد. آلبوم هاي اول سياوش قابل مقايسه با قطعات ساخته شده توسط بزرگان غربي بود. وي در سبك Pop و بلوز  فعاليت مي كرد اما نفوذ سبك راك را نيز مي توانستيم در آن مشاهده كنيم. اشعاري كه او انتخاب مي كرد توسط شاعران بزرگ زمان سروده مي شد و او خيلي با وسواس بروي آلبومهايش كار مي كرد.
طي چند سال اخير متاسفانه همه چيز عوض شده. استفاده از موسيقي الكترونيك و Trance بي ارزش ، ريتمهاي آماده و به طور كلي سرهم بندي كردن كار باعث شده طرفداران او كاملا عوض شوند ! البته بي انصافي است اگر كيفيت اشعار اخير را هم پايه بقيه اجزا بدانيم كه هنوز با مفهوم و ارزشمند هستند.

تصور نمي كنم لازم باشد تا بيش از اين راجع به وي بنويسم .
فكر مي كنم كمي فضاي وبلاگ از غرب زدگي خارج شد ;-) .

درود، غيبت طولاني من رو ببخشيد؛

كريس ديبرگ رو تقريباً همه شما به خوبي مي شناسيد. خواننده و نوازنده خوش صدايي كه هم اكنون 60 ساله است و در طول حدود 35 سال فعاليت هنري اش اثبات كرده به هيچ كس نيازي ندارد. كريس متولد آرژانتين است ولي اصالت وي همچون ديگر موسيقيدانان بزرگ به انگلستان و بريتانياي كبير برمي گردد. سبك كاري او بيشتر Pop/Rock است ولي خيلي اوقات به Soft Rock حتي Progressive نيز وارد مي شود. ساز تخصصي او پيانوست و براستي عالي و با احساس مي نوازد. البته به خوبي گيتار ميزند.
شهرت وي در ايران اگر بيشتر از انگلستان نباشد ، كمتر هم نيست. به همين جهت تنها هنرمند غربي است كه پس از انقلاب 57 ، در ايران اجرا داشته است هر چند بسيار محدود.(نمي دانم آن كنسرت بي ارزش گروه آريان را كه با حضور كريس ديبرگ انجام شد ديديد يا نه.)

اولين حضور حرفه اي و افتخار آميز وي وقتي بود كه گروه Supertramp حمايتش كرد و به او اجازه داد در كنارش روي Stage برود و يكي دو قطعه بنوازد. اما كسي از آينده خبر نداشت. اعضاي Supertramp نمي دانستند كه يك ابر ستاره را روي Stage مي برند. او خيلي زود مشهور شد. Single هاي ابتداييش به سرعت فروش رفت و به يك چهره جوان دوست داشتني در همه جهان تبديل شد. حتي در 1977 كاست ها و Record هاي ابتدايي او به سرعت در ايران تكثير شد (پدر من ارشيو كاملي از آثار اصلي وي دارد).

كريس ديبرگ چند سالي است وارد جوامع مختلف بشردوستي شده و براي حمايت از مظلومان سرتاسرجهان تورهايي ترتيب مي دهد يا به نحوي حمايت خود را اعلام مي كند. آخرين مورد آن را همه شما اخيرا شاهد بوديد. مشهورترين آهنگ وي Lady In Red است كه حتما شنيده ايد. علاوه بر آن I Love The Night نيز بسيار محبوب است.

تهيه آرشيو كامل او بسيار ساده است و اگر تا به حال تهيه نكرده ايد، درنگ نكنيد.