متال فریاد است فریادی برآمده از درون انسان هایی تاریک ،انسان هایی تاریک در زمان و دوره ای تاریک برآمده از تاریکی زندگی هایی هیولایی كه در کام خویش فرو برده اند آنچه که از آن انسانیت بود برای چه زندگی می کنیم ؟ این را می گوییم و باز ... به دنبال نیستی می گردیم انگار که سال ها به دنبال آن بوده ایم تا انتهای دنیا تاریکی را می جوییم و بس متال از درون دل های انسان های طرد شده سر بر می آورد فریاد می زند نعره می کشد منم آزادی . . ! متال از زبان کودک مورد تجاوز فریاد می زند کجاست قانون . . ! متال فقر انسانهای درمانده را نعره می زند که با ما چه می کنند این نا نجیبان دنیا طلب ؟ متال آوای جنگ است جنگی که بر ضد جنگ است می جنگد تا جنگی نباشد در این دنیای فانی حیواناتی را به مبارزه می طلبد که به جان انسان ها افتاده اند و همانند زالو خون انسان های بیگناه را می مکند. متال بیداری است بیداری در درون انسان که هیچ گاه خویشتن را نمی نماید متال فریاد بیداری نهان انسان هاست برای چه به این جهان آمده ایم که بگویند و انجام دهیم ؟ براستی آیا خداوند مرده است ؟ یا بال های فرشتگان هنوز که هنوز خونین است ؟ پیامبران آیا دروغ گفتند و رفتند ؟ این پرسش های ذهن تاریک ما انسان هاست ؟ باشد که خداوند همه ما را بیامرزد نیز ابلیس اهریمنی را . . . متال در درون بال می گشاید به سوی نهایت ازل ابدیت تا انتهای تونل زمان . . . بال های آن به سوی نیستی می گراید نیستی که رو به پنجره ی یک بوستان تابستانی است ! ای زندگی ! ای نیم روز ! ای زمان جشن و سرور ! ای بوستان تابستانی ! ای بی قراری ! خوشبختی در پیش است . . . راه در جهان یکی است و آنهم راستی است. بياييد به آيين زرتشت پاكنهاد وفادار بمانيم : پندار نیک گفتار نیک کردار نیک شود مردمی کیش و آیین ما نگیرد خرد خرده بر دین ما بیاریم آن آب رفته به جوی مگر زان بیابیم باز آبروی